Sen ve Kaderim

Sen ve Kaderim

Ortada özür yoktu aslında, affın olmaması da bundandır herhalde

Sorun vardı! Hem de çözümü olmayan ya da sorun olduğu belli olmayan

Aynı sorundu! Cevabını meçhul yapan, beni senden koparan

Beklide bu yüzden konuşmuyorum; aslında konuşamıyorum

Değil seni; beni bile düşünemiyorum, sen gelince aklıma

Düşünüyorum da! Kalleşçe de olsa sanırım, en iyisini sen yaptın

Nede olsa benim, âmin dediğim duayı da sen okumuştun

Aslında seni kendi kaderinle baş başa bırakıp mükâfatlandırmadım

Seni, senin hayatından çıkmakla ödüllendirmedim de

Yalnızca iyi günlerin hatırına saydım kalleşliğini

Bundandır sessizce çekip gidişim; yoksa yoksa … ahh

Rahat ol! Korkmayasın ki bunu bir borç bilmeyeceğim

Yaptığını borç bilip kalleşliğini iade etmeyeceğim

Emin ol ki seni bir daha asla tanımıycam!

Ardımdan kaderin, talihin kötülüğünden bahsetmişsin

Yok yere adam satmak, o adamı yitirmek talihin kötülüğü,

Bunun tesellisi de kaderse seni kaderinle baş başa biraz…

Mehmet Karasakal

Birşeyler Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir